Welke verplichtingen heeft de aanbieder van een AI-systeem onder artikel 20 van de AI Act?

Dit stelt u zelf vast

• Van toepassing op aanbieders van AI-systemen met een hoog risico, zodra zij menen of redenen hebben om aan te nemen dat een door hen in de handel gebracht of in gebruik gesteld systeem niet in overeenstemming is met deze verordening. Voor de standalone route van bijlage III (artikel 6, lid 2) geldt 2 december 2027. Voor systemen die als veiligheidscomponent zijn ingebed in producten onder de harmonisatiewetgeving van bijlage I (artikel 6, lid 1) geldt 2 augustus 2028.
• De tweede laag van lid 2 komt er pas bij wanneer het systeem een risico vormt in de zin van artikel 79, lid 1, en de aanbieder kennis neemt van dat risico. Dan komen het oorzakenonderzoek en de informatieplicht richting de markttoezichtautoriteiten en, in voorkomend geval, de aangemelde instantie die op grond van artikel 44 een certificaat heeft afgegeven, boven op de corrigerende maatregelen van lid 1.
• De distributeur, de importeur en de gebruiksverantwoordelijke staan hier als geraakte partij, maar dat is niet hun enige mogelijke positie. Wie zijn naam of merk op een reeds in de handel gebracht hoog-risicosysteem zet, wie zo een systeem substantieel wijzigt, of wie het beoogde doel van een niet als hoog risico geclassificeerd systeem zo wijzigt dat het hoog risico wordt, wordt op grond van artikel 25, lid 1, zelf als aanbieder beschouwd en is onderworpen aan de plichten van artikel 16. Punt j) van dat artikel voert rechtstreeks naar artikel 20, zodat deze bepaling dan een eigen plicht is en geen kennisgeving die van een ander komt. Bij het merknaamgeval geldt dat onverminderd contractuele regelingen waarin de verplichtingen anders worden toegewezen.
• Artikel 20 gaat per definitie over systemen die al in de handel zijn gebracht of in gebruik zijn gesteld, en dat is precies de groep waarvoor artikel 111, lid 2, een overgangsregel kent. Die bepaling is vervangen bij artikel 1, punt 39, onder a), van Verordening (EU) 2026/1744 en luidt sindsdien: onverminderd de toepassing van artikel 5 als bedoeld in artikel 113, derde alinea, punt a), is deze verordening alleen van toepassing op operatoren van AI-systemen met een hoog risico, met uitzondering van de in lid 1 van dat artikel bedoelde systemen, die voor de in artikel 113 vermelde toepassingsdatum voor hoofdstuk III in de handel zijn gebracht of in gebruik zijn gesteld, indien die systemen vanaf die datum aanzienlijke wijzigingen in hun ontwerp ondergaan. De peildatum staat dus niet langer als vaste datum in lid 2: de datum 2 augustus 2026 die er tot die wijziging in stond, is eruit gehaald en het gewijzigde lid noemt zelf geen datum meer. De in lid 1 bedoelde uitzondering betreft de systemen die component zijn van de grootschalige IT-systemen uit bijlage X; lid 1 is niet gewijzigd en houdt een eigen peildatum aan. Voor systemen die bedoeld zijn om door overheidsinstanties te worden gebruikt geldt het voorbehoud van lid 2 niet: daar moet hoe dan ook uiterlijk 2 augustus 2030 aan de eisen en verplichtingen worden voldaan. Welke toepassingsdatum van hoofdstuk III de peildatum precies is, is een open punt: het object over artikel 111 leest hem route-afhankelijk, dus 2 december 2027 voor de bijlage III-route en 2 augustus 2028 voor de bijlage I-route, en markeert die lezing uitdrukkelijk als voorlopig. Die vraag wordt daar gedragen en niet hier.