Veel AI die organisaties nu gebruiken, valt niet onder de zware regels voor hoog-risicosystemen: een samenvattingshulp voor ambtenaren, een chatbot op de website, een assistent die beleidsstukken doorzoekt. Voor die systemen schrijft de AI Act geen risicobeheersysteem, geen technische documentatie en geen menselijk toezicht voor. Wie dat toch wil regelen, kan daarvoor een gedragscode opstellen. Dat is wat artikel 95 van de AI Act mogelijk maakt, en wat het AI-bureau en de lidstaten moeten aanmoedigen.
Stel: zes gemeenten in een regio willen samen afspraken maken over de AI-hulpmiddelen die hun medewerkers en inwoners gebruiken. Moeten zij dat? Wat levert een code op, en wat niet? Daarna kijken we naar een bank, een verzekeraar, het onderwijs en HR. De voorbeelden zijn verzonnen.
In het kort
Artikel 95 staat in hoofdstuk X van de AI Act (gedragscodes en richtsnoeren). Het legt de plicht bij het AI-bureau en de lidstaten: zij stimuleren en faciliteren het opstellen van gedragscodes. Organisaties zelf hoeven geen code op te stellen of te ondertekenen.
Een code kan twee dingen regelen. Lid 1: het vrijwillig toepassen van sommige of alle eisen van hoofdstuk III, afdeling 2 (de artikelen 8 tot en met 15, zoals risicobeheer, datagovernance, logging, transparantie, menselijk toezicht en nauwkeurigheid) op AI-systemen die geen hoog risico hebben. Lid 2: vrijwillige afspraken voor alle AI-systemen, ook door gebruiksverantwoordelijken, op basis van duidelijke doelen en kernprestatie-indicatoren, bijvoorbeeld over ethiek, milieuduurzaamheid, AI-geletterdheid, inclusief ontwerp en kwetsbare groepen.
Artikel 95 verbindt aan een code geen vermoeden van conformiteit, geen goedkeuring en geen eigen boete, en een code vervangt geen wettelijke plicht. De Digitale omnibus inzake AI (Verordening (EU) 2026/1744) wijzigde alleen lid 4: ook de belangen van kleine midcapondernemingen tellen nu mee. Artikel 95 geldt sinds 2 augustus 2026 (artikel 113).
Dit stuk gaat over gedragscodes onder artikel 95. Dat zijn andere instrumenten dan de praktijkcode voor AI-modellen voor algemene doeleinden onder artikel 56 (zie de gedragscode voor general purpose AI en welke techbedrijven die ondertekenden) en de praktijkcode voor transparantie van AI-gegenereerde content bij artikel 50 (zie de EU-praktijkcode voor AI-content). Het verschil staat verderop.
Wat artikel 95 doet, en wat niet
Artikel 95 richt zich tot het AI-bureau en de lidstaten. Lid 1 zegt dat zij het opstellen van gedragscodes "stimuleren en faciliteren", lid 2 dat zij het "faciliteren". Een plicht voor aanbieders of gebruiksverantwoordelijken om een code op te stellen of te volgen staat er niet in. Overweging 165 noemt het doel: AI zonder hoog risico die volgens de eisen van de verordening wordt ontwikkeld, kan leiden tot een groter gebruik van ethische en betrouwbare AI in de Unie, en aanbieders "moeten worden aangemoedigd" om zulke codes op te stellen.
Wat artikel 95 niet doet:
- Geen plicht. De titel spreekt van "vrijwillige toepassing". Wie geen code heeft, overtreedt artikel 95 niet; de plicht om te stimuleren ligt bij het AI-bureau en de lidstaten.
- Geen vermoeden van conformiteit. Een vermoeden van overeenstemming met de eisen voor hoog-risicosystemen ontstaat onder meer door geharmoniseerde normen (artikel 40), gemeenschappelijke specificaties (artikel 41) en de gevallen van artikel 42. Artikel 95 verbindt zo een gevolg niet aan een gedragscode. Valt een systeem toch onder de hoog-risicoregels, dan moet het daaraan voldoen, code of niet.
- Geen goedkeuring of register. Anders dan bij gedragscodes onder de AVG regelt artikel 95 geen goedkeuring door een toezichthouder, geen register en geen orgaan dat toezicht houdt op de naleving van de code. Lid 1 noemt wel "gerelateerde governancemechanismen": de code kan zelf regelen wie op de naleving toeziet.
- Geen eigen boete. Artikel 95 legt aanbieders en gebruiksverantwoordelijken geen verplichting op en komt in de boetebepalingen van artikel 99 lid 3 tot en met 5 niet voor. Naar onze lezing is het niet naleven van een vrijwillige code als zodanig dan ook geen inbreuk op de AI Act. Een code kan wel afspraken bevatten die ook een wettelijke plicht zijn, zoals de melding bij een chatbot van artikel 50 lid 1; die plicht geldt dan los van de code. En wat een organisatie in een code belooft, kan haar langs andere wegen binden, bijvoorbeeld in een contract of, tegenover consumenten, via de regels over oneerlijke handelspraktijken (artikel 6 lid 2 onder b van Richtlijn 2005/29/EG): een handelaar die aangeeft aan een code gebonden te zijn en een concrete, verifieerbare verplichting daaruit niet nakomt, kan misleidend handelen. Dat regelt de AI Act niet.
Of een nageleefde code bij een boete voor een andere inbreuk meeweegt, zegt de AI Act niet. De lijst van omstandigheden in artikel 99 lid 7 noemt gedragscodes niet; onder punt g telt wel de mate waarin de operator verantwoordelijk is, "rekening houdend met de technische en organisatorische maatregelen die hij heeft genomen". Naar onze lezing kan een code die echt is uitgevoerd daar als bewijs van maatregelen dienen, maar dat staat nog niet vast.
Lid 1: de eisen voor hoog risico vrijwillig toepassen
Lid 1 gaat over AI-systemen die geen hoog risico hebben. Een code kan afspreken dat "sommige of alle" eisen van hoofdstuk III, afdeling 2, toch worden toegepast, "rekening houdend met de beschikbare technische oplossingen en beste praktijken van de sector". Afdeling 2 bestaat uit de artikelen 8 tot en met 15; artikel 8 regelt de naleving van de eisen zelf, de artikelen 9 tot en met 15 bevatten de eisen:
| Artikel | Eis | Wat een code daarvan kan overnemen |
|---|---|---|
| 9 | Systeem voor risicobeheer | Een korte risicoanalyse per toepassing, jaarlijks herhaald |
| 10 | Data en datagovernance | Afspraken over welke bronnen een systeem mag gebruiken |
| 11 | Technische documentatie | Een model- of systeemkaart per toepassing |
| 12 | Registratie (logging) | Bewaren van invoer en uitvoer voor controle achteraf |
| 13 | Transparantie en informatieverstrekking aan gebruiksverantwoordelijken | Een gebruiksinstructie met grenzen en bekende fouten |
| 14 | Menselijk toezicht | Wie de uitvoer controleert, en wat nooit wordt geautomatiseerd |
| 15 | Nauwkeurigheid, robuustheid en cyberbeveiliging | Testen voor ingebruikname en na updates |
De rechterkolom geeft onze voorbeelden, geen eisen uit de wet. Overweging 165 zegt dat de eisen kunnen worden "aangepast in het licht van het beoogde doel van de systemen en het lagere risico ervan", en noemt "model- en gegevenskaarten" als voorbeeld van beste praktijken. Een code hoeft de hoog-risico-eisen dus niet een op een over te nemen.
Lid 2: eigen doelen voor alle AI-systemen
Lid 2 is breder. Het gaat over de vrijwillige toepassing van "specifieke voorschriften voor alle AI-systemen", dus ook hoog-risicosystemen, en uitdrukkelijk "onder meer door gebruiksverantwoordelijken". Zo een code rust op "duidelijke doelstellingen en kernprestatie-indicatoren om de verwezenlijking van die doelstellingen te meten". De verordening noemt vijf elementen, "maar niet beperkt tot":
- Ethiek (a): toepasselijke elementen uit de ethische richtsnoeren van de Unie voor betrouwbare AI.
- Milieu (b): het effect van AI-systemen op de milieuduurzaamheid beoordelen en tot een minimum beperken, onder meer wat betreft energie-efficiënte programmering en efficiënt ontwerpen, trainen en gebruiken.
- AI-geletterdheid (c): AI-geletterdheid bevorderen, vooral van mensen die met de ontwikkeling, de werking en het gebruik van AI te maken hebben.
- Inclusief ontwerp (d): een inclusief en divers ontwerp, onder meer met inclusieve en diverse ontwikkelteams en deelname van belanghebbenden.
- Kwetsbare groepen (e): negatieve gevolgen voor kwetsbare personen of groepen beoordelen en voorkomen, ook wat betreft de toegankelijkheid voor personen met een handicap, en voor gendergelijkheid.
Over punt c: artikel 4 verplicht aanbieders en gebruiksverantwoordelijken al om maatregelen te nemen die de ontwikkeling van AI-geletterdheid ondersteunen. Een code kan beschrijven hoe u dat doet en hoe u meet of het werkt. De code vervangt de plicht van artikel 4 niet; naar onze lezing helpt een code die u echt uitvoert wel om te laten zien welke maatregelen u hebt genomen. Zie ook AI-geletterdheid aantonen.
Lid 3 en lid 4: wie een code opstelt
Een code kan worden opgesteld door individuele aanbieders of gebruiksverantwoordelijken, door organisaties die hen vertegenwoordigen, of door beide (lid 3). Geïnteresseerde belanghebbenden en hun representatieve organisaties, waaronder maatschappelijke organisaties en de academische wereld, kunnen meedoen. Een code kan gaan over één of meer AI-systemen, "gelet op de gelijkenis qua beoogd doel van de betrokken systemen". Eén onderneming, een brancheorganisatie of een samenwerkingsverband van gemeenten kan dus een code maken.
Lid 4 vraagt het AI-bureau en de lidstaten rekening te houden met de specifieke belangen en behoeften van kmo's, waaronder start-ups, en sinds de Digitale omnibus ook van kleine midcapondernemingen. De omnibus heeft lid 4 daarvoor vervangen (artikel 1, punt 35, van Verordening (EU) 2026/1744). Wat een kleine midcaponderneming is, volgt uit artikel 3 punt 14 ter: de definitie in punt 2 van de bijlage bij Aanbeveling (EU) 2025/1099 van de Commissie. De rest van artikel 95 is niet gewijzigd.
Niet verwarren: gedragscodes en praktijkcodes
De Nederlandse tekst van de AI Act maakt een woordverschil: een gedragscode (in het Engels code of conduct) onder artikel 95 is iets anders dan een praktijkcode (code of practice) onder artikel 56 en artikel 50.
| Gedragscode, artikel 95 | Praktijkcode AI-modellen, artikel 56 | Praktijkcode AI-content, artikel 50 lid 7 | |
|---|---|---|---|
| Waarover | Vrijwillige toepassing van eisen op AI-systemen | Verplichtingen van aanbieders van AI-modellen voor algemene doeleinden (artikel 53 en 55) | Opsporen, markeren en labelen van kunstmatig gegenereerde of gemanipuleerde content |
| Wie stimuleert | AI-bureau en lidstaten | AI-bureau | Commissie |
| Beoordeling van de code | Geen; de Commissie evalueert het instrument (artikel 112 lid 7) | Commissie beoordeelt en publiceert of de code toereikend is (artikel 56 lid 6) | Commissie beoordeelt of naleving toereikend is voor de plichten van lid 2 en 4 (artikel 50 lid 7) |
| Rechtsgevolg | Geen in de AI Act | Aanbieders kunnen zich erop baseren om naleving aan te tonen, totdat er een geharmoniseerde norm is gepubliceerd (artikel 53 lid 4) | Geen vermoeden van conformiteit (overweging 41 van Verordening (EU) 2026/1744) |
Ook de praktijkcodes geven geen vermoeden van conformiteit. De Digitale omnibus zegt in overweging 41 van Verordening (EU) 2026/1744 dat de praktijkcodes van artikel 50 lid 7 en artikel 56 lid 6 "beperkte rechtsgevolgen hebben en met name geen aanleiding geven tot een vermoeden van conformiteit". Voor een gedragscode onder artikel 95 regelt de verordening nog minder: een beoordeling van een individuele code door de Commissie is er niet.
Evaluatie door de Commissie
Artikel 112 lid 7 bepaalt dat de Commissie uiterlijk op 2 augustus 2028 en daarna om de drie jaar de impact en de doeltreffendheid evalueert van vrijwillige gedragscodes om de toepassing van de eisen van hoofdstuk III, afdeling 2, en eventuele aanvullende eisen voor AI-systemen zonder hoog risico te bevorderen, "ook wat betreft milieuduurzaamheid". Dat gaat over het instrument als geheel, niet over de goedkeuring van een code. Hoe de Commissie dat aanpakt en welke codes zij meeneemt, staat nog niet vast.
Gedragscodes onder de AVG: een andere figuur
Wie privacywerk doet, kent gedragscodes uit artikel 40 AVG. Dat is een ander instrument:
- Goedkeuring. Verenigingen en andere organen die categorieën verwerkingsverantwoordelijken of verwerkers vertegenwoordigen, kunnen een code opstellen en leggen het ontwerp voor aan de bevoegde toezichthoudende autoriteit, die hem goedkeurt als hij voldoende passende waarborgen biedt (artikel 40 lid 2 en 5 AVG). Goedgekeurde codes worden geregistreerd en bekendgemaakt (artikel 40 lid 6 en 11 AVG).
- Toezicht. Een code bevat mechanismen waarmee een geaccrediteerd orgaan verplicht toezicht houdt op de naleving (artikel 40 lid 4 AVG en artikel 41 AVG). Voor verwerking door overheidsinstanties en -organen geldt dat toezicht door een geaccrediteerd orgaan niet (artikel 41 lid 6 AVG).
- Rechtsgevolg. Aansluiten bij een goedgekeurde code kan worden gebruikt als element om naleving aan te tonen (artikel 24 lid 3 AVG en artikel 32 lid 3 AVG), naleving wordt in aanmerking genomen bij een DPIA (artikel 35 lid 8 AVG) en meegewogen bij een boete (artikel 83 lid 2 onder j AVG).
Artikel 95 kent geen van die drie. Een code onder artikel 95 is dus geen goedgekeurde code in de zin van artikel 40 AVG, en telt naar onze lezing niet mee onder artikel 35 lid 8 AVG. Wilt u dat een code ook onder de AVG werkt, dan moet hij de route van artikel 40 AVG volgen; dat is een aparte procedure bij de privacytoezichthouder.
Hoofdvoorbeeld: zes gemeenten maken een code
Zes gemeenten in een regio werken samen in een verzonnen samenwerkingsverband. Hun medewerkers gebruiken een samenvattingshulp voor lange raadsstukken en inspraakreacties, en de gemeenten zetten samen een chatbot op hun websites die inwoners de weg wijst naar formulieren en openingstijden. Geen van beide systemen beslist over een uitkering of een vergunning.
Eerst de indeling. Een AI-systeem dat bedoeld is om door of namens overheidsinstanties te worden gebruikt om te beoordelen of iemand in aanmerking komt voor essentiële overheidsuitkeringen en -diensten, is in beginsel hoog risico (bijlage III punt 5 onder a). De samenvattingshulp en de wegwijs-chatbot doen dat niet. Gaat de gemeente de samenvattingshulp inzetten om aanvragen voor bijzondere bijstand te beoordelen, dan verandert het beeld, en dan helpt een code niet. Naar onze lezing kan de gemeente dan zelf aanbieder van een hoog-risicosysteem worden, omdat zij het beoogde doel wijzigt (artikel 25 lid 1 onder c), tenzij een uitzondering van artikel 6 lid 3 geldt, bijvoorbeeld voor een louter voorbereidende taak. De hoog-risicoplichten voor bijlage III gelden vanaf 2 december 2027. Een goede code zegt daarom uitdrukkelijk waarvoor de systemen niet mogen worden gebruikt.
Wat al verplicht is. Ook zonder code gelden twee dingen. Laten de gemeenten de chatbot ontwikkelen en zetten zij hem onder eigen naam in, dan zijn zij aanbieder en moeten inwoners sinds 2 augustus 2026 weten dat zij met een AI-systeem praten, tenzij dat duidelijk is (artikel 50 lid 1). En elke gemeente moet maatregelen nemen voor de AI-geletterdheid van haar medewerkers (artikel 4). Verwerken de systemen persoonsgegevens, dan geldt de AVG, met zo nodig een DPIA (artikel 35 AVG).
Wat de code vrijwillig toevoegt (lid 1). Naar onze lezing kan het samenwerkingsverband de code opstellen als organisatie die de gemeenten vertegenwoordigt (lid 3). Het kiest uit afdeling 2:
- een korte risicoanalyse per toepassing, met een jaarlijkse herhaling (naar artikel 9);
- een systeemkaart per toepassing: doel, bronnen, bekende fouten en wie eigenaar is (naar artikel 11 en 13);
- bewaren van chatgesprekken gedurende een vaste termijn voor kwaliteitscontrole, binnen de grenzen van de AVG (naar artikel 12);
- een vaste regel dat een samenvatting nooit zonder lezing van het origineel in een besluit belandt (naar artikel 14);
- een testset met vragen van inwoners die na elke update opnieuw wordt gedraaid (naar artikel 15);
- een gezamenlijke commissie die elk jaar nagaat of de afspraken worden nageleefd (een governancemechanisme in de zin van lid 1).
Doelen en indicatoren (lid 2). De code noemt per doel een meetbare indicator:
- AI-geletterdheid (c): elke medewerker die de samenvattingshulp gebruikt, volgt een korte rolgerichte instructie; indicator: het aandeel gebruikers dat die instructie heeft gevolgd.
- Kwetsbare groepen en toegankelijkheid (e): de chatbot antwoordt in eenvoudige taal en verwijst altijd door naar een medewerker; indicator: het aandeel gesprekken waarin een inwoner om een mens vraagt en binnen een werkdag wordt geholpen.
- Milieu (b): de gemeenten wegen bij inkoop ook het energieverbruik mee; indicator: het aandeel contracten waarin de leverancier dat verbruik rapporteert.
Wie doet mee. Lid 3 staat toe dat belanghebbenden meedoen. Het samenwerkingsverband vraagt een cliëntenraad en een hogeschool uit de regio om commentaar op het ontwerp.
Wat de code niet oplevert. Geen vermoeden van conformiteit, geen goedkeuring door een toezichthouder en geen vrijstelling van artikel 4, artikel 50 of de AVG. Wel een gedeelde norm voor zes organisaties, een dossier van genomen maatregelen en een kader dat al klaarstaat als een toepassing later toch hoog risico blijkt.
Voorbeeld 2: de bank en de verzekeraar
Een verzonnen vereniging van middelgrote banken stelt een code op voor AI die haar leden buiten de hoog-risicocategorieën gebruiken: een interne kennisassistent voor medewerkers en systemen die financiële fraude opsporen. Fraudedetectie is uitdrukkelijk uitgezonderd van het hoog-risicopunt over kredietwaardigheid (bijlage III punt 5 onder b). Een systeem dat de kredietwaardigheid van natuurlijke personen beoordeelt of hun kredietscore vaststelt, is wel hoog risico, en daar vervangt een code de plichten niet. Voor de fraudesystemen kan de code afspreken dat elke blokkade binnen een vaste termijn door een mens wordt bekeken (naar artikel 14) en dat foutpercentages per klantgroep worden gemeten (lid 2 onder e). Twee dingen blijven daarbij gewoon plicht. Een blokkade kan een uitsluitend op geautomatiseerde verwerking gebaseerd besluit zijn dat de klant in aanmerkelijke mate treft; dan gelden de regels van artikel 22 AVG, waaronder het recht op menselijke tussenkomst (lid 3), en is dat geen vrijwillige afspraak. En meten per klantgroep kan alleen met gegevens die de bank daarvoor mag verwerken; voor bijzondere categorieën van persoonsgegevens geldt het verbod met uitzonderingen van artikel 9 AVG.
Een verzekeraar gebruikt AI om schademeldingen bij woonverzekeringen te sorteren. Risicobeoordeling en prijsstelling bij levens- en ziektekostenverzekeringen zijn hoog risico (bijlage III punt 5 onder c); schadesortering bij een woonverzekering staat niet in die lijst. De verzekeraar kan als individuele aanbieder of gebruiksverantwoordelijke een eigen code opstellen (lid 3) of aansluiten bij een code van een brancheorganisatie.
Kort over onderwijs en HR
Onderwijs. AI voor toelating, voor het beoordelen van leerresultaten of voor het toezicht op tentamens kan hoog risico zijn (bijlage III punt 3). Een hulpmiddel waarmee docenten lesmateriaal voorbereiden, valt daar naar onze lezing niet onder. Een code voor zo een hulpmiddel kan afspreken dat gegenereerd materiaal altijd door de docent wordt nagekeken.
HR. AI voor werving en selectie, voor besluiten over arbeidsvoorwaarden, promotie en ontslag, voor taaktoewijzing of voor het monitoren en evalueren van prestaties en gedrag is in beginsel hoog risico (bijlage III punt 4; artikel 6 lid 3 kent uitzonderingen). Een interne HR-chatbot die vragen over verlofregels beantwoordt, is dat naar onze lezing niet. Een code kan voor die chatbot afspreken dat hij geen vragen over individuele beoordelingen behandelt en altijd naar een HR-adviseur verwijst.
Vanaf wanneer?
- Artikel 95 staat in hoofdstuk X. Dat hoofdstuk staat niet bij de uitzonderingen van artikel 113, derde alinea, en geldt dus sinds 2 augustus 2026 (artikel 113, tweede alinea).
- Het nieuwe lid 4 (kleine midcapondernemingen) trad op 27 juli 2026 in werking: Verordening (EU) 2026/1744 is bekendgemaakt op 24 juli 2026 en trad in werking op de derde dag daarna (artikel 4 van Verordening (EU) 2026/1744). Omdat artikel 95 zelf pas sinds 2 augustus 2026 van toepassing is, geldt het vanaf de eerste dag in de gewijzigde vorm.
- Artikel 4 en artikel 50 gelden al: artikel 4 sinds 2 februari 2025, artikel 50 sinds 2 augustus 2026 (voor het markeren van AI-gegenereerde content door systemen die al vóór die datum in de handel waren, loopt de termijn tot 2 december 2026, artikel 111 lid 4).
- De hoog-risicoplichten gelden vanaf 2 december 2027 voor bijlage III en vanaf 2 augustus 2028 voor bijlage I (artikel 113, derde alinea, onder c). Wie de eisen van afdeling 2 nu al vrijwillig toepast op systemen zonder hoog risico, werkt dus met regels die voor hoog-risicosystemen pas later gelden.
- De evaluatie van vrijwillige gedragscodes door de Commissie volgt uiterlijk op 2 augustus 2028 en daarna om de drie jaar (artikel 112 lid 7).
Wat u nu doet
- Maak eerst de indeling. Zet uw AI-toepassingen in een register en bepaal per toepassing of zij hoog risico is. Een code is voor wat overblijft, niet voor wat al verplicht is.
- Scheid plicht en vrijwillig. Schrijf in de code apart op wat artikel 4, artikel 50 en de AVG al eisen. Zo blijft zichtbaar dat die plichten ook gelden als de code wordt aangepast.
- Kies uit afdeling 2 wat past. Neem niet alles over. Een systeemkaart, een testset en een regel voor menselijke controle zijn bij de meeste toepassingen een goed begin.
- Maak doelen meetbaar. Lid 2 vraagt om doelen en kernprestatie-indicatoren. Kies per doel één indicator die u echt kunt meten, en leg vast wie hem bijhoudt.
- Werk samen waar het kan. Een koepel, een samenwerkingsverband of een brancheorganisatie mag een code opstellen (lid 3). Dat scheelt werk voor kleinere organisaties.
- Beloof niet meer dan u doet. Een code die op papier staat maar niet wordt uitgevoerd, is geen bewijs van maatregelen, en wat u inwoners of klanten toezegt, kan u langs andere wegen binden.
- Wilt u een AVG-code? Volg dan de procedure van artikel 40 AVG met goedkeuring door de toezichthouder. Zo een code kan alleen een vereniging of ander orgaan opstellen dat een categorie verwerkingsverantwoordelijken of verwerkers vertegenwoordigt (artikel 40 lid 2 AVG), niet een losse organisatie. Een code onder artikel 95 is daarvoor niet genoeg.
Wilt u weten welke AI Act- en AVG-plichten bij een toepassing in beeld komen en of zij hoog risico is? Met de casus-check beschrijft u de toepassing in een paar vragen.
Veelgestelde vragen over gedragscodes onder artikel 95
Bronnen
Nieuwsbrief
Elke dinsdag de AI Act-week vooruit in 5 minuten
Praktische duiding van deadlines, richtsnoeren en toezicht, zodat u weet wat er deze week toe doet. Geen spam en u schrijft zich met één klik weer uit.
Praktisch en kort · Geen spam · Met één klik uitschrijven