Veel kleine bedrijven denken dat de AI Act voor hen lichter is. Dat klopt voor een deel. De wet bevat een reeks maatregelen voor kleine en middelgrote ondernemingen, in de wet kmo's genoemd, en sinds de zomer van 2026 ook voor kleine midcapondernemingen. Maar nergens staat dat een klein bedrijf een regel mag overslaan. Artikel 62 en artikel 63 zijn de kern: het eerste zegt wat lidstaten, het AI-bureau en keuringsinstanties voor kleine partijen moeten doen, het tweede geeft één vereenvoudiging voor het kwaliteitsbeheersysteem.
Stel: het is november 2026. Een gemeente wil software kopen die bijstandsaanvragen op volgorde van urgentie zet. De leverancier is een softwarebedrijf met 22 medewerkers. Mag die leverancier minder doen dan een groot bedrijf? En verandert dat iets voor de gemeente? Daarna hetzelfde voor een bank die inkoopt bij een snelgroeiend bedrijf met 400 medewerkers. De voorbeelden zijn verzonnen.
In het kort
Artikel 62 richt zich tot de lidstaten en het AI-bureau, en in lid 2 tot wie de keuringstarieven vaststelt, in de praktijk de aangemelde instanties. Kleine bedrijven krijgen er steun door, geen plichten. De lidstaten geven kmo's voorrang in de AI-testomgeving, organiseren voorlichting en opleiding, houden een kanaal open voor vragen en helpen kmo's meedoen aan het maken van normen (lid 1). De kosten van een keuring door een aangemelde instantie worden voor kmo's naar evenredigheid verlaagd (lid 2). Het AI-bureau levert sjablonen, een centraal informatieplatform en voorlichting (lid 3). De Digitale omnibus inzake AI (Verordening (EU) 2026/1744) heeft artikel 62 niet gewijzigd. Het geldt sinds 2 augustus 2026 (artikel 113).
Artikel 63 laat kmo's op vereenvoudigde wijze voldoen aan bepaalde onderdelen van het kwaliteitsbeheersysteem van artikel 17, mits zij geen partnerondernemingen of verbonden ondernemingen hebben. Tot de omnibus gold dit alleen voor micro-ondernemingen. Welke onderdelen eenvoudiger mogen, moet uit richtsnoeren van de Commissie blijken. Die zijn op 19 november 2026 nog niet gepubliceerd.
Geen van beide artikelen stelt iemand vrij. Artikel 63 lid 2 zegt dat met zoveel woorden. De risicoklasse van een AI-systeem hangt af van wat het systeem doet, niet van de grootte van het bedrijf.
Kleine midcapondernemingen, bedrijven boven de kmo-grens met minder dan 750 werkzame personen, staan sinds de omnibus in een aantal andere artikelen (onder meer artikel 11, 17 en 99), maar niet in artikel 62 en 63.
Dit stuk gaat over de steunmaatregelen zelf. Wat een kwaliteitsbeheersysteem inhoudt staat in het kwaliteitsbeheersysteem van artikel 17, en de testomgeving in de Nederlandse AI-testomgeving.
Wie is kmo, en wie een kleine midcaponderneming?
Sinds de omnibus staan beide begrippen in de definities van artikel 3. Een kmo is een kleine, middelgrote of micro-onderneming volgens artikel 2 van de bijlage bij Aanbeveling 2003/361/EG (artikel 3 punt 14 bis). Een kleine midcaponderneming is een onderneming volgens punt 2 van de bijlage bij Aanbeveling (EU) 2025/1099 (artikel 3 punt 14 ter).
| Soort onderneming | Werkzame personen | Financiële grens |
|---|---|---|
| Micro-onderneming | minder dan 10 | jaaromzet of balanstotaal hoogstens 2 miljoen euro |
| Kleine onderneming | minder dan 50 | jaaromzet of balanstotaal hoogstens 10 miljoen euro |
| Kmo (bovengrens) | minder dan 250 | jaaromzet hoogstens 50 miljoen euro of balanstotaal hoogstens 43 miljoen euro |
| Kleine midcaponderneming | geen kmo en minder dan 750 | jaaromzet hoogstens 150 miljoen euro of balanstotaal hoogstens 129 miljoen euro |
Werkzame personen worden geteld in arbeidsjaareenheden: deeltijd telt naar verhouding mee. De AI Act verwijst alleen naar de grenzen zelf. Naar onze lezing horen de rekenregels uit dezelfde bijlagen daarbij.
Drie dingen gaan in de praktijk vaak mis.
Ten eerste telt u niet alleen uw eigen bedrijf. Heeft een ander bedrijf 25 procent of meer van uw kapitaal of stemrechten, of andersom, dan tellen de cijfers van die partneronderneming naar verhouding mee. Bij een verbonden onderneming, bijvoorbeeld een moeder met de meerderheid van de stemrechten, tellen de cijfers volledig mee. Een dochter van een groot concern is dus geen kmo, hoe klein zij zelf ook is.
Ten tweede is een bedrijf waarin een of meer overheidsinstanties samen 25 procent of meer van het kapitaal of de stemrechten hebben, geen kmo. Beide aanbevelingen zeggen dat, met een uitzondering voor enkele soorten investeerders, waaronder kleine autonome lokale overheden met een jaarbegroting onder 10 miljoen euro en minder dan 5.000 inwoners. Een softwarebedrijf dat voor de helft van drie middelgrote gemeenten is, valt dus buiten de kmo-regels van de AI Act, en ook buiten de regels voor kleine midcapondernemingen.
Ten derde verandert de status niet bij één goed of slecht jaar. Een onderneming krijgt of verliest de status pas als zij twee boekjaren achter elkaar boven of onder de grens zit.
Het woord start-up heeft in de AI Act geen eigen definitie. De wet noemt start-ups vrijwel altijd als onderdeel van de kmo's ("kmo's, met inbegrip van start-ups"). Naar onze lezing krijgt een start-up de voordelen dus alleen als zij ook aan de kmo-definitie voldoet.
Artikel 62 lid 1: wat de lidstaat moet doen
Lid 1 geeft de lidstaten vier opdrachten.
Voorrang in de testomgeving. Kmo's met een maatschappelijke zetel of een bijkantoor in de Unie krijgen prioritaire toegang tot de AI-testomgevingen voor regelgeving, voor zover zij aan de toelatingsvoorwaarden en selectiecriteria voldoen. Voorrang is geen garantie op een plek, en de testomgeving staat open voor elke aanbieder of potentiële aanbieder die aan de toelatings- en selectiecriteria voldoet (artikel 58 lid 2 onder a; overweging 143). De uitvoeringsregels van de Commissie moeten waarborgen dat de toegang voor kmo's kosteloos is, afgezien van uitzonderlijke kosten die de autoriteit op billijke en evenredige wijze mag verhalen (artikel 58 lid 2 onder d). Elke lidstaat moet uiterlijk op 2 augustus 2027 een testomgeving in bedrijf hebben (artikel 57 lid 1).
Voorlichting en opleiding. De lidstaten organiseren bewustmakings- en opleidingsactiviteiten over de toepassing van de AI Act, afgestemd op kmo's, gebruiksverantwoordelijken en, waar dat past, lokale overheidsinstanties.
Een kanaal voor vragen. De lidstaten gebruiken bestaande kanalen, en zetten zo nodig nieuwe op, om advies te geven en vragen over de uitvoering van de AI Act te beantwoorden. Ook hier noemt de wet naast kmo's de gebruiksverantwoordelijken, andere innovatoren en lokale overheidsinstanties.
Meedoen aan normen. De lidstaten maken het kmo's en andere belanghebbenden makkelijker om deel te nemen aan het ontwikkelen van normen.
Twee kanttekeningen. De opdracht is gericht aan de lidstaat. Artikel 62 zegt niet welke organisatie in Nederland dit doet, en geeft een bedrijf geen termijn waarbinnen het antwoord moet krijgen. En de voorrang van lid 1 geldt voor kmo's. Kleine midcapondernemingen staan er niet in. Zij krijgen wel voorrang in een testomgeving op Unieniveau, als het AI-bureau die opzet. Die is alleen bedoeld voor systemen waarop het AI-bureau zelf toezicht houdt: systemen gebouwd op een AI-model voor algemene doeleinden van dezelfde aanbieder of dezelfde onderneming, en systemen die een zeer groot onlineplatform of een zeer grote onlinezoekmachine zijn of daarin zijn ingebouwd (artikel 57 lid 3 bis met artikel 75 lid 1).
Voor gemeenten is lid 1 relevanter dan de titel doet vermoeden. Een gemeente is geen kmo, maar wel een lokale overheidsinstantie en meestal gebruiksverantwoordelijke. De voorlichting en het vragenkanaal zijn dus ook voor haar bedoeld. Daarnaast mogen de nationale toezichthouders begeleiding en advies geven over de uitvoering van de AI Act, in het bijzonder aan kmo's en kleine midcapondernemingen (artikel 70 lid 8). Dat is een bevoegdheid, geen plicht.
Artikel 62 lid 2: lagere kosten voor de keuring
Bij het bepalen van de vergoedingen voor de conformiteitsbeoordeling van artikel 43 wordt rekening gehouden met de belangen en behoeften van aanbieders die kmo zijn. De vergoedingen worden verlaagd naar evenredigheid van hun omvang, de omvang van de markt en andere relevante indicatoren. Overweging 143 zegt dat dit geldt wanneer aangemelde instanties hun tarieven vaststellen. Een percentage of bedrag noemt de wet niet.
Het bereik is kleiner dan het lijkt. Voor de meeste systemen van bijlage III, de punten 2 tot en met 8, doet de aanbieder de beoordeling zelf via interne controle, zonder aangemelde instantie (artikel 43 lid 2). Dan is er geen vergoeding om te verlagen. Lid 2 telt vooral bij biometrie (punt 1 van bijlage III), waar een keuring door een aangemelde instantie verplicht is zolang de aanbieder geen geharmoniseerde normen of gemeenschappelijke specificaties volledig heeft toegepast (artikel 43 lid 1), en bij producten van bijlage I. Hoe die keuze werkt staat in interne controle of aangemelde instantie. Los van artikel 62 moeten aangemelde instanties onnodige lasten vermijden en de administratieve lasten en nalevingskosten voor micro- en kleine ondernemingen zo klein mogelijk houden, zonder in te leveren op striktheid (artikel 34 lid 2).
Artikel 62 lid 3: wat het AI-bureau doet
Het AI-bureau heeft vier taken: gestandaardiseerde sjablonen leveren voor de onderwerpen die de AI-board in zijn verzoek noemt, een centraal informatieplatform bijhouden met gemakkelijk te gebruiken informatie voor alle operatoren in de Unie, voorlichtingscampagnes organiseren, en de beste praktijken bij openbare aanbestedingen van AI-systemen evalueren en dichter bij elkaar brengen.
Het platform bestaat. De Commissie noemt het het AI Act Single Information Platform, met onder meer een verkenner van de wettekst, een nalevingscheck en een servicedesk waar u vragen kunt stellen. Sinds de omnibus heeft het platform er een taak bij: de Commissie publiceert er praktische voorbeelden van hoe organisaties aan de plicht tot AI-geletterdheid kunnen voldoen (artikel 4 lid 2).
De laatste taak, aanbestedingen, raakt gemeenten en andere aanbestedende diensten direct. De wet belooft hier alleen dat het AI-bureau praktijken evalueert en convergentie bevordert. Een verplicht model voor aanbestedingen volgt er niet uit.
Artikel 63: het kwaliteitsbeheersysteem op vereenvoudigde wijze
Een aanbieder van een AI-systeem met een hoog risico moet een kwaliteitsbeheersysteem hebben (artikel 17). Overweging 146 noemt dat een van de duurste eisen. Artikel 63 lid 1 laat kmo's daarom op vereenvoudigde wijze voldoen aan bepaalde elementen van dat systeem.
Er zijn drie voorwaarden en grenzen.
- Alleen kmo's zonder partnerondernemingen of verbonden ondernemingen in de zin van Aanbeveling 2003/361/EG. Een kmo waarin een ander bedrijf 30 procent van de aandelen heeft, valt er naar onze lezing dus buiten, tenzij dat bedrijf onder een van de uitzonderingen van de aanbeveling valt.
- Alleen bepaalde elementen. Welke, moet blijken uit richtsnoeren die de Commissie ontwikkelt. Die richtsnoeren mogen het beschermingsniveau niet verlagen. De Commissie meldt dat het AI-bureau nog aan deze richtsnoeren werkt; op 19 november 2026 zijn ze niet gepubliceerd (overzicht van de Commissie). De Commissie spreekt daar van kmo's en kleine midcapondernemingen, maar artikel 63 noemt alleen kmo's.
- Geen vrijstelling van de rest. Lid 2 zegt dat lid 1 niemand vrijstelt van andere eisen en verplichtingen, met inbegrip van die van de artikelen 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 72 en 73: risicobeheer, data, technische documentatie, logs, transparantie, menselijk toezicht, nauwkeurigheid en robuustheid, monitoring na het in de handel brengen en het melden van ernstige incidenten.
De omnibus heeft lid 1 verruimd. In de oorspronkelijke tekst gold de vereenvoudiging alleen voor micro-ondernemingen. Volgens overweging 28 van de omnibus is zij uitgebreid tot alle kmo's om meer innovatoren deze mogelijkheid te bieden. Kleine midcapondernemingen vallen er niet onder. Voor hen, en voor kmo's die niet aan de voorwaarde voldoen, geldt wel de algemene regel dat de uitvoering van het kwaliteitsbeheersysteem evenredig is aan de omvang van de organisatie (artikel 17 lid 2). Ook daar staat de grens erbij: de striktheid en het beschermingsniveau blijven hoe dan ook nodig.
Wat er verder voor kleine aanbieders in de wet staat
De belangrijkste bepalingen op een rij. De lijst is niet volledig.
| Bepaling | Wat | Kmo | Kleine midcap |
|---|---|---|---|
| Artikel 11 lid 1 | Technische documentatie op vereenvoudigde wijze, met een formulier van de Commissie dat aangemelde instanties moeten aanvaarden | ja | ja |
| Artikel 17 lid 2 | Kwaliteitsbeheersysteem evenredig aan de omvang | ja | ja |
| Artikel 63 | Bepaalde elementen van het kwaliteitsbeheersysteem vereenvoudigd | ja, zonder partner- of verbonden ondernemingen | niet genoemd |
| Artikel 62 lid 1 onder a | Voorrang in de nationale testomgeving | ja | niet genoemd |
| Artikel 57 lid 3 bis | Voorrang in een testomgeving van het AI-bureau (alleen systemen van artikel 75 lid 1) | ja | ja |
| Artikel 58 lid 2 onder d | Kosteloze toegang tot de testomgeving | ja | niet genoemd |
| Artikel 62 lid 2 | Lagere vergoeding voor de conformiteitsbeoordeling | ja | niet genoemd |
| Artikel 70 lid 8 | Begeleiding en advies van de toezichthouder (bevoegdheid) | ja | ja |
| Artikel 99 lid 6 en 6 bis | Het laagste boetemaximum | ja, bij lid 3, 4 en 5 | alleen bij lid 4 en 5 |
| Artikel 99 lid 1 | Rekening houden met belangen en levensvatbaarheid bij sancties | ja | ja |
| Artikel 4 lid 2 | Steun bij AI-geletterdheid | ja | niet genoemd |
| Artikel 34 lid 2 | Lasten bij de keuring zo klein mogelijk | alleen micro en klein | niet genoemd |
| Artikel 95 lid 4 | Aandacht bij het opstellen van gedragscodes | ja | ja |
| Artikel 96 lid 1 | Bijzondere aandacht in richtsnoeren van de Commissie | ja | ja |
Het vereenvoudigde formulier voor de technische documentatie moet van de Commissie komen. Wie voor de vereenvoudigde weg kiest, gebruikt dat formulier (artikel 11 lid 1). Het formulier staat op 19 november 2026 niet in het overzicht van de Commissie en wordt op de startpagina van het informatieplatform niet genoemd. Of het elders al is gepubliceerd, hebben wij niet kunnen vaststellen. Meer over de documentatie zelf staat in de technische documentatie van artikel 11 en bijlage IV.
Boetes: het laagste bedrag, maar niet altijd
Artikel 99 kent drie boetemaxima: 35 miljoen euro of 7 procent van de wereldwijde jaaromzet voor de verboden praktijken van artikel 5 (lid 3), 15 miljoen euro of 3 procent voor de plichten die lid 4 opsomt, en 7,5 miljoen euro of 1 procent voor onjuiste, onvolledige of misleidende informatie aan een autoriteit of aangemelde instantie naar aanleiding van een verzoek (lid 5). Voor een onderneming geldt normaal het hoogste van bedrag en percentage.
Voor kmo's is dat omgedraaid: het laagste van de twee geldt, bij alle drie de leden (lid 6). Voor kleine midcapondernemingen geldt het laagste alleen bij lid 4 en lid 5 (lid 6 bis). Bij een verboden praktijk geldt voor een kleine midcaponderneming dus het gewone maximum.
Een rekenvoorbeeld bij een overtreding van lid 4. Een kmo met 4 miljoen euro omzet: het maximum is 3 procent, dus 120.000 euro. Een kleine midcaponderneming met 120 miljoen euro omzet: 3 procent, dus 3,6 miljoen euro. Een groot bedrijf met dezelfde omzet, bijvoorbeeld omdat het 800 werkzame personen heeft: 15 miljoen euro, omdat dan het hoogste geldt. Dit zijn maxima. Bij het bepalen van de boete in het concrete geval houden de lidstaten daarnaast rekening met de belangen en de economische levensvatbaarheid van kmo's en kleine midcapondernemingen (artikel 99 lid 1). Voor overheidsinstanties bepaalt elke lidstaat zelf in hoeverre zij een boete kunnen krijgen (artikel 99 lid 8). Hoe dat voor gemeenten uitpakt staat in boetes onder de AI Act en de AVG voor gemeenten.
Hoofdvoorbeeld: de gemeente en de kleine leverancier
Terug naar de gemeente. De software zet bijstandsaanvragen op volgorde van urgentie. Naar onze lezing is zo een systeem in beginsel hoog risico: bijlage III punt 5 onder a noemt systemen waarmee overheidsinstanties beoordelen of mensen in aanmerking komen voor essentiële uitkeringen en diensten. Artikel 6 lid 3 kan een uitzondering geven, maar niet als het systeem mensen profileert. Een systeem dat aanvragers op basis van hun gegevens rangschikt, profileert naar onze lezing in de regel. Die uitweg bestaat dan niet.
De leverancier met 22 medewerkers is een kmo als ook de financiële grens klopt en er geen groot bedrijf of overheid met 25 procent of meer achter zit. Dan mag hij de technische documentatie via het formulier van de Commissie leveren zodra dat er is. Heeft hij geen partner- of verbonden ondernemingen, dan mag hij ook bepaalde onderdelen van het kwaliteitsbeheersysteem eenvoudiger inrichten. Alle inhoudelijke eisen blijven staan: risicobeheer, datakwaliteit, logs, gebruiksinstructies, menselijk toezicht.
Voor de gemeente verandert er niets aan haar eigen plichten. Als gebruiksverantwoordelijke volgt zij de gebruiksinstructies en organiseert zij menselijk toezicht (artikel 26). Als publiekrechtelijk orgaan doet zij een beoordeling van de gevolgen voor de grondrechten (artikel 27). En zij registreert het gebruik in de EU-databank en gebruikt het systeem niet als de aanbieder het niet heeft geregistreerd (artikel 49 lid 3 en artikel 26 lid 8). Geen van die plichten wordt lichter doordat de leverancier klein is.
Daarnaast blijft de AVG gelden. Voor dit systeem is een DPIA naar onze lezing vrijwel zeker verplicht (artikel 35 AVG). De beoordeling van de gevolgen voor de grondrechten mag naar die DPIA verwijzen (artikel 27 lid 4). Een urgentiescore kan zelf een besluit zijn in de zin van artikel 22 AVG: het Hof van Justitie oordeelde dat over een kredietscore waar een ander hoofdzakelijk op afgaat (SCHUFA, C-634/21). De gemeente informeert aanvragers dat het systeem op hen wordt toegepast (artikel 26 lid 11), en wie een besluit krijgt op basis van de uitkomst heeft recht op uitleg (artikel 86). De grens ligt bij artikel 5 lid 1 onder c: een score op basis van sociaal gedrag of persoonlijke kenmerken die leidt tot een nadelige behandeling buiten de oorspronkelijke context, of tot een behandeling die ongerechtvaardigd of onevenredig is, is verboden.
Wat de gemeente wel kan doen:
- De leverancier vragen of hij kmo is en van welke vereenvoudiging hij gebruikmaakt, en dat vastleggen in het inkoopdossier.
- Vragen om de documentatie die zij zelf nodig heeft, ook als de leverancier richting toezichthouder een korter formulier gebruikt. De gebruiksinstructies van artikel 13 vallen niet onder de vereenvoudiging.
- Zelf gebruikmaken van de voorlichting en het vragenkanaal van artikel 62 lid 1, die ook voor lokale overheidsinstanties bedoeld zijn.
De hoog-risicoplichten voor systemen van bijlage III gelden vanaf 2 december 2027. Is het systeem vóór die datum in de handel gebracht of in gebruik gesteld en bedoeld voor gebruik door overheidsinstanties, dan moeten aanbieder en gemeente uiterlijk op 2 augustus 2030 voldoen, en eerder als het ontwerp vanaf 2 december 2027 aanzienlijk wordt gewijzigd (artikel 111 lid 2).
Voorbeeld 2: de bank en het snelgroeiende bedrijf
Een bank koopt een model voor kredietscores bij een bedrijf met 400 medewerkers en 60 miljoen euro omzet. Kredietwaardigheid van natuurlijke personen beoordelen staat in bijlage III punt 5 onder b, dus het systeem is in beginsel hoog risico. De uitzondering in dat punt geldt alleen voor het opsporen van financiële fraude.
Zit de leverancier twee boekjaren achter elkaar boven de kmo-grens, dan is hij geen kmo meer, maar als hij zelfstandig is wel een kleine midcaponderneming. Is hij pas net over de grens gegroeid, dan houdt hij de kmo-status nog. Hij mag het vereenvoudigde formulier voor de technische documentatie gebruiken en zijn kwaliteitsbeheersysteem evenredig inrichten. Artikel 63 geldt niet voor hem, en bij een keuring krijgt hij geen lagere vergoeding op grond van artikel 62 lid 2. Voor een verzekeraar die een model voor risicobeoordeling en prijsstelling bij levens- en ziektekostenverzekeringen inkoopt (bijlage III punt 5 onder c) werkt het net zo.
De bank en de verzekeraar doen als gebruiksverantwoordelijke zelf een beoordeling van de gevolgen voor de grondrechten, omdat artikel 27 de punten 5 onder b en c uitdrukkelijk noemt. Ook hier maakt de omvang van de leverancier geen verschil. Voor de kredietscore geldt daarnaast artikel 22 AVG: volgens het Hof van Justitie is het geautomatiseerd vaststellen van een score al geautomatiseerde individuele besluitvorming als de kredietverstrekker er hoofdzakelijk op afgaat (SCHUFA, C-634/21).
Voorbeeld 3: de start-up met een selectietool
Een start-up met acht medewerkers bouwt een tool die sollicitaties filtert. Dat staat in bijlage III punt 4 onder a. Bij acht werkzame personen is de start-up een micro-onderneming en dus kmo, als ook de omzet of het balanstotaal onder 2 miljoen euro blijft en zij zelfstandig is. Zodra de Nederlandse testomgeving open is, uiterlijk op 2 augustus 2027, kan zij met voorrang een plek aanvragen, in beginsel kosteloos (artikel 58 lid 2 onder d). Houdt een potentiële aanbieder zich daar aan het plan en de voorwaarden en volgt hij de aanwijzingen van de autoriteit te goeder trouw, dan legt de autoriteit voor schendingen van de AI Act bij die experimenten geen bestuurlijke boete op (artikel 57 lid 12). De aansprakelijkheid voor schade aan derden blijft.
Een werkgever die de tool gebruikt, houdt zijn eigen plichten als gebruiksverantwoordelijke. Hij informeert sollicitanten dat het systeem op hen wordt toegepast (artikel 26 lid 11), en als hij het systeem ook op eigen personeel toepast vooraf de werknemersvertegenwoordigers en de betrokken werknemers (artikel 26 lid 7). Leidt de tool emoties af uit gezicht of stem, dan komt het verbod op emotieherkenning op de werkplek in beeld (artikel 5 lid 1 onder f). En ook hier gelden artikel 22 AVG en artikel 35 AVG.
Vanaf wanneer?
| Bepaling | Geldt vanaf |
|---|---|
| Artikel 62 en 63 (hoofdstuk VI) | 2 augustus 2026 |
| Nationale testomgeving operationeel | uiterlijk 2 augustus 2027 |
| Artikel 11 en 17 voor systemen van bijlage III | 2 december 2027 |
| Artikel 11 en 17 voor producten van bijlage I | 2 augustus 2028 |
| Artikel 99 (boetes) | 2 augustus 2025; lid 6 bis sinds 27 juli 2026 |
De omnibus is op 24 juli 2026 bekendgemaakt en trad op de derde dag daarna in werking, 27 juli 2026. De verruiming van artikel 63 geldt naar onze lezing sinds 2 augustus 2026, de dag waarop hoofdstuk VI van toepassing werd. In de praktijk telt zij pas als artikel 17 gaat gelden, want eerder is een kwaliteitsbeheersysteem nog niet verplicht.
Wat u nu doet
Bent u een kleine aanbieder:
- Bepaal eerst de risicoklasse van uw systeem. De omvang van uw bedrijf speelt daarbij geen rol.
- Stel vast of u kmo of kleine midcaponderneming bent, inclusief partnerondernemingen, verbonden ondernemingen en een eventueel overheidsaandeel, en leg dat vast. Beide aanbevelingen laten een eigen verklaring toe.
- Wacht niet op het formulier of de richtsnoeren. De inhoudelijke eisen van de artikelen 9 tot en met 15 veranderen er niet door.
- Volg het informatieplatform van de Commissie en stel uw vragen bij de servicedesk.
- Overweeg de testomgeving als u een echte rechtsvraag heeft over een systeem in ontwikkeling.
Koopt u in bij een kleine leverancier:
- Vraag naar de status van de leverancier en naar de vereenvoudigingen die hij gebruikt.
- Regel in het contract dat u de documentatie krijgt die u voor uw eigen plichten nodig heeft.
- Plan uw eigen werk los van de leverancier: toezicht, registratie en de beoordeling van de gevolgen voor de grondrechten.
Wilt u weten welke plichten voor uw eigen situatie gelden? De casus-check zet ze op een rij op basis van uw antwoorden.
Veelgestelde vragen over mkb, startups en de AI Act
Bronnen
Nieuwsbrief
Elke dinsdag de AI Act-week vooruit in 5 minuten
Praktische duiding van deadlines, richtsnoeren en toezicht, zodat u weet wat er deze week toe doet. Geen spam en u schrijft zich met één klik weer uit.
Praktisch en kort · Geen spam · Met één klik uitschrijven